آره! بازم منم و شرمندگی.نمی تونم به موقع آپ کنم. باور کنید نمی ذارن که بشه. این طوری نمی شه چند تا وبگاه رو مدیریت کرد. فرض کنید شما پول اینترنت ساعتی دویست تومان بدی، (در حالی که اینترنت دانشگاهها رایگانه) ولی نتونی به اینترنت وصل بشی! خیلی بده نه؟ خیلی سخته؟ درست وقتی که کلی حرف برای گفتن داری، اینترنت شما قطع می شه. (موقع وصل بودنش هم تعریف نداره!)کلی حرف راجع به قدس و یهود و فطر و چیزای دیگه مثل حرفای احمدی نژاد تو حضور ناگهانی اش تو دانشگاه ما و اوهه چقدر حرف برای گفتن!

توی دو هفته گذشته فقط یه بعد از ظهر دوشنبه و امروز بعد از ظهر امکان اتصال به اینترنت بود. اونم تعداد انگشت شماری کامپیوتر برای قریب به دو هزار دانشجو و استاد!

نمی خوام بگم ولی بدونین کامپیوتری که الان با اون به اینترنت وصل هستم یه سلرون ۴۰۰ مگا هرتزه. نمی گیم سه گیگ می خوایم ولی حالا یه یک ممیز هفت هم بد نیست. زیاد هم گرون نیست!

حالا ما به همین هم ساختیم و راضی ایم. ما فکر می کنیم اگه ممکن باشه، دانشگاه حتما به فکر دانشجوهاست و تا جایی که بتونه بهترین ها رو تهیه می کنه. حرف ما اینه که از همینی که هست و همین امکانات ناچیز استفاده بهتری ببریم. چرا روزهای تعطیل باید سایت بسته باشه؟ مگه اینترنت تعطیل می شه که سایت بسته باید شه؟ چرا باید بعد از ۱۵ ساعت حتما اینترنت قطع شود؟ تا دوباره با حضور فیزیکی و احیانا تا چند بار پیگیری دوباره وصل شود؟ چرا نیم ساعت قبل ناهار و شام صدای یاعلی بیاد؟ یعنی این که خسته نباشید! تعطیله! غذای کارمند مربوطه که چندان هم نیازی به او نیست رو می تونن بیارن بهش بدن اگه حضورش برای وصل شدن ما به اینترنت لازمه. (تنها کار ما برای وصل شدن به اینترنت وارد کردن یه اسم کاربری و کلمه عبوره!) چرا با این بخش مثل بخش اداری برخورد می شه؟ و زود تعطیل می شه؟

 من قبل از این که بیایم دانشگاه از یه شهر دور افتاده که هنوز آب و گاز بهش نرسیده ( شهر شیرگاه در جنوب شمال!) به اینترنت وصل می شدم و هر وقت دلم می خواست آپ می کردم و در مدت کمتر از دو هفته بازدید روزانه وبلاگم(یه مسافر - ۲۳ شهریور ۱۳۸۵) به ۱۸۰ بازدید در روز رسید ولی از وقتی که دانشگاهم روز به روز این بازدید کمتر شد. دیگه حتی آپ نمی تونم چه برسه به این که به کامنتها جواب بدم!

بازم می گم، شرمنده! من تلاشم رو می کنم و نا امید نمی شم! برام دعا کنین!