مي خواهم براتون يه راز مهم رو بگم. راز رفتن من به سفر عمره دانشجويي. مگه قشر متوسط به پايين جامعه هم  مي تونه به اين جور سفرها بره؟ قشر كارمند زاده مگه مي تونه سفر بره و يه مسافر باشه؟ اونم به يه سفر پر هزينه و اونم به خارج كشور!

        داستان از اونجا شروع شد كه يكي از سحرهاي ماه رمضان پارسال كه تازه چند روز از تبديل شدن ما به قشر دانشجو مي گذشت، تو مسجد دانشگاه امام صادق با محمد رضا نجارزاده( مشهور به جعفر، دانشجوي معارف اسلامي و حقوق كد 84، ازشيراز) داشتيم صحبت مي كرديم و منتظر اذان و نماز صبح بوديم. جعفر يه قرآن رو باز كرد و شروع به خوندن سوره نبا كرد. مي گفت: امام صادق (ع) گفته كه هر كي يه سال هر روز اين سوره رو بخونه تا كمتر از يه سال به زيارت بيت الله الحرام نائل مي شه. من كه همش دنبال همچين احاديثي بودم، از همون روزها شروع كردم به خوندن روزانه سوره نبا. نتيجه اش رو هم كه مي بينين! اسمم به حاجي حميد تبديل شد! حداقل براي لحظاتي احساس آدم بودن كردم. نه اين كه آدم شده باشم، نه! فهميدم خدا هنوز من روآدم مي دونه. و هنوز مصداق آيات اول سوره بقره(... لا يومنون: اگه انذار بدي يا ندي، بالا بري پايين بياي، ايمان نمي آورن و آدم نمي شن) نشدم. شما هم امتحان كنيد. از همين امروز 40 آيه ريزميزه سوره نبا رو هر روز(بهتره در يه وقت مشخص، مثل بعد از نمازها يا بين نمازهاي ظهر و عصر، يا مغرب و عشا) بخونين. اين يه چيز تضمين شده است كه شما رو به مدينه و مكه مي بره. يه مسافرتون مي كنه مي بره به خود بهشت. روضه النبي خود بهشته. براي تجربه بهشت اين كار رو بكنين. نياز تمام صالحات( عملوا اْْْلصالحات) رو انجام بدين كه برين بهشت. بهشت به قيمت هر روز يه سوره جز سي امي! شروع كنين و اگه ادامه دادين و رفتين ما رو هم دعا كنين! (كه باز هم يه مسافر شيم)