بالاخره به توصیه و اصرار دوستان و مشکلات فنی زیادی که وجود داشت، تصمیم گرفتم از تعداد وبلاگها کم کنم. به این امید خام که اوضاع بهتر بشه. سیستم جالبیه، نه؟ جالب تر هم می شه!
در همین راستا یه تعدادی از وبلاگها رو بی خیال شدم! یه تعدادی رو هم تحویل دادم! یه تعدادی را هم تو این ادغام کردم! یعنی دیگه یه مسافر که ویژه عمره دانشجویی بود با 12 هزار بازدید کننده اش در اولین سال تولد خود می میرد! به قتل می رسد! البته کاملا نمی میرد! استقلال خود را از دست می دهد و کماکان به حیات خود.
ادامه می دهد اما در وبلاگ پاورقی
شهر پلها هم وبلاگی بود در مورد شیرگاه. شهر من. شهری ناشناخته در شمال ایران. دورش جنگل انبوه همیشه سبز(به جز روزهای برفی زمستون که همه جا سفیده!) وقتی شیرگاه رو تو گوگل جستجو می کردی، اولین وبلاگی بود که می اومد. همه هم از سر این کار می پرسیدند!
حالا موندم با خاکیان افلاکی، چشم شیشه ای، کد سرفراز چه کنم! اولی برای اردوهای جهادی خاکیان افلاکیه. دومی مال بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع)! البته یه مدته نمی فهمم چه مرگش شده! سومی، خودمونیم! نه! نه اینکه خودمونیم. یعنی اینکه ما هستیم. ما دانشجویان رشته معارف اسلامی فرهنگ و ارتباطات کد 84 دانشگاه امام صادق(ع)